Китобхонаи миллии электронии Тоҷикистон

Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.

Муфассал

Саду як ғазал. Нақибхон Туғрал

Мачмуа саду як газали нобу дилпазир ва шурангези шоири шаoҳир Накибхон Тугралро дар бар мегирад. Бо итминони комил метавон гуфт, ки ин гулчини атрогин машоми хонандагони гиромӣ ва хаводорони каломи сехрофаринро муаттар месозад.

Муфассал »

Хурӯсаки тоҷбасар

Ҳикоя

Муфассал »

Шаҳчанор

Шоири халқии Тоҷикистон, барандаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ устод Боқӣ Раҳимзода яке аз симоҳои барҷастаи адабиёти муосири тоҷик буда, бо эҷодиёти рангинаш дар тарбияи маънавии ҷомеа нақши амиқе гузоштааст. Ин маҷмӯа намунаест аз беҳтарин шеъру ҳикояҳои ӯ, ки ба муносибати 100-солагии зодрӯзашон пешкаши Шумо, хонандагони азиз, мегардад.

Муфассал »

Навгониҳо

Ҳуқуқи тиҷоратӣ. Маҷмааи дастури таълим

Маҷмааи дастури таълим дар асоси талаботи стандарти давлатии маълумоти олии касбӣ барои донишҷӯёни ихтисосои ҳуқуқшиносӣ,тахассуси ҳуқуқи тиҷоратӣ пешбинӣ ва тайёр карда шудааст.Дар асоси талаботҳои қонунгузории ҷорӣ,бо ба ҳам алоқамандии танзими хусусӣ-ҳуқуқӣ ва оммавӣ -ҳуқуқӣ масъалаҳои муҳими фаъоляти тиҷоратӣ барасӣ шудааст. Барои донишҷӯён, аспирантон ,унвонҷӯён, омӯзгорони факултаҳои ҳуқуқшиносӣ, аз ҷумла иқтисодӣ, инчунин, барои кормандони мақомоти давлат, роҳбарони ташкилотҳои тиҷоратӣ, соҳибкорон.

Муфассал »

Донишномаи шашмақои

«Донишномаи Шашмақом» – бори аввал дар таърихи тамаддуни мусиқии тоҷик таҳия ва тадвин шудааст. Ин «Донишнома» роҷеъ ба таърих, назария, манобеи хаттии мусиқӣ, чеҳраҳои номвари созу овози дирӯзу имрӯз, мусиқидонон, мусаннифон, сарояндагон, навозандагон, нобиғагони мактаб, равияҳои эҷодию иҷроӣ (аз Борбади Марвазӣ (589-90–628-38), ки дар ташаккул ва рушди ҳунари волои мусиқиамон мақомҳо нақши муассиру мондагор гузоштаанд, матолиби муҳимро дарбар дорад.

Муфассал »

Ҳуҷатҳои мурофиавии мақомоти тафтиши пешакӣ

Дар маҷмӯа намунаҳои ҳуҷатҳои мурофиавӣ ҷамъ оварда шудаанд, ки онҳоро муфаттишони мақомоти тафтишоти пешакӣ ва шахсони масъули барандаи таҳқиқи ибтидоии мақомоти таҳқиқи ибтидоӣ ҳангоми бурдани тафтишот аз рӯи парвандаи ҷиноятӣ тартиб медиҳанд. Ин маводи тартибдодашуда на танҳо ба шахсони дар боло номбурда, балки барои кормандони дигари мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, донишҷӯён ва устодони донишгоҳҳои ҳуқуқшиносӣ низ муфид аст.

Муфассал »

Оммавӣ

Заҳҳок ва Коваи оҳангар

Шоҳзодаи ҷавон, саворкори моҳире буд. Ӯ даҳ ҳазор асп дошт ва ба парваришу нигаҳдории аспҳои тезрав алоқаи зиёде дошт. Орзуяш ин буд, ки рӯзе ба ҷои падараш бар тахти подшоҳӣ бинишинад. Субҳи як рӯзи зебои баҳорӣ, шоҳзода машғули аспсаворӣ дар даш- ти сарсабзе буд, ки мардеро дид. Мард ба ӯ наздик шуд ва шурӯъ ба сӯҳбат кард. Ӯ ҷавонӣ ва нерӯю далерии шоҳзодаро хеле таъриф кард ва баъд гуфт: – Ба назари ман ту шоистаи подшоҳӣ ҳастӣ, на падарат, ки пиру заиф шудааст.

Муфассал »

Фирӯзаҷон хобидааст

Абдусалом Пирмуҳаммадзода Деҳотӣ аз адибони маъруфу маҳбуби мардуми мост. Ӯ 14 марти соли 1911 дар маҳаллаи Боғи майдони шаҳри бостонии Самарқанд дар оилаи ҳунарманд зода шудааст. Дар шаҳри Самарқанд хонда, дар шаҳри Душанбе кору эҷод кардааст. Асарҳои зиёди манзуму мансур ва драмавӣ навиштааст, ки писанди хонандагону суханшиносон гардидаанд.

Муфассал »

Масоили сохтмони забони тоҷикии адабӣ дар солҳои 20-90-и садаи ХХ.

Таҳия ва дастрас намудани маводи рӯзномаю маҷаллаҳо, ки дар атрофи масъалаҳои гуногуни сохтмони забон, аз ҷумла табдили алифбо, муайян кардани самтҳои асосии ташаккул ва рушди истилоҳот, такмил ва таҳрири қоидаҳои асосии имло дар робита ба тағйир ва вежагиҳои вазъи амалкарди забони адабӣ, муойина ва баррасии сифати забони матбуоти давр дар заминаи меъёрҳои ҷорӣ ва собити забон, баҳс мекунанд, кори хайре хоҳад шуд барои сарҷамъ намудани маводи забоншиносии тоҷик. Дар ин маҷмӯа мараттибону таҳиягарон кӯшиш намудаанд, ки маводи баҳси атрофи масоили ҳусни калом (ҳусни сухан, маданияти нутқ ё ба чоп расонанд, то ки алоқамандон аз он баҳра бардоранд. Ҷилди 3-юми ин силсила аз ду китоб иборат буда, аз рӯи дарбаргирии солҳои (1950-1970) гуруҳбандӣ шуда, баҳсҳои ҷилибро дар масоили зикршуда дарбар мегиранд.

Муфассал »

Чӣ хонем?