Китобхонаи миллии электронии Тоҷикистон

Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.

Муфассал

Гурбача

Ҳикояҳо

Муфассал »

Девони замон

Дар ин китоб беҳтарин шеъру ғазал, рубоиву дубайтӣ ва суруду таронаҳои яке аз симоҳои барҷастаи адабиёти муосири тоҷик, Шоири халқии Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи Рӯдакӣ устод Лоиқ Шералӣ гирд омадаанд. Девони замон тӯҳфаи бебаҳоест барои ҳаводорони шеъри ноби тоҷикӣ ба муносибати 70 - солагии зодрӯзи шоир.

Муфассал »

Экологияи радиатсионӣ ва дозасанҷӣ

Китоб 18 бобро дар бар мегирад ва бо 146 ҷадвал ва 105 расму нигораҳо ороиш дода шудааст. Китоб мутобиқи барномаи таълимии Донишгохи Миллии Тоҷикистон таълиф ёфтааст ва ҷавобгӯйи ҳадди аққали стан­дарти давлатӣ доир ба таълими олии касбии Ҷумҳурии Тоҷи­ кистон мебошад. Вазорати маориф ва илми Ҷумхурии Тоҷи­кистон ҳамчун китоби дарси пешниҳод намудааст. Дарснома ба шогирдон ихтисоси экология, факултетҳои тибб, физики ва табиатшиносии донишгоҳҳо, инчунин мактабҳои олии техники, табиатшиносӣ ва дигар ихтисосҳо тавсия карда мешавад.

Муфассал »

Навгониҳо

Агар вай мард мебуд

Дар ин китоб, ки аз се повести нависанда фароҳам омада аст, масъалаҳои гуногуни ҳаёти имрӯзаи мардуми тоҷик аз ҷиҳатҳои гуногун мавриди тасвир қарор гирифта аст: шикасти сарват дар муқобили муҳаббат ва садоқати инсонӣ, кору зиндагии ҳалол дар рӯ ба рӯи фиребу дасисаҷӯҳои ҳаромкорон, ишқ, садоқат ва орзуҳои ҷавонӣ. Як хусусияти алоҳидаи қиссаҳои адиб он аст, ки бештарини воқеа ва қаҳрамонони асарҳои ӯ заминаи устувори ҳаётӣ доранд.

Муфассал »

Қатрае аз мӯлиён. Ҷилди якум

Фарзона (Иноят Юнусовна Хоҷаева) 3 ноябри соли 1964 дар шаҳри Хуҷанд дар хонаводаи омӯзгорон таваллуд шудааст. ва чанде дар рӯзномаи "Ҳақиқати Ленинобод" фаъолият доштааст. Маълумоти миёнаву олиро дар зодгоҳаш фаро гирифта, дар хонаводаи зиёиён тарбият ёфта, аз кӯдакӣ ба шеъру шоирӣ шавқу пайванди тамоме доштааст ва бо сабку салиқа ва садои хоси эҷодӣ вориди майдони адабиёт гардидааст. Баъди хатми мактаби миёна дар Донишкадаи омӯзгории шаҳри Хуҷанд таҳсил намуда, дар рӯзномаи «Ҳақиқати Ленинобод» ва маҷаллаи «Хуҷанд» фаъолият бурдааст. Ҳоло мушовири бахши вилоятии Иттифоқи нависандагони ҷумҳурӣ ва маҷаллаи «Паёми Суғд» аст.

Муфассал »

Васияти пеш аз марг

Китоби мавриди назар осори насрию назмии солҳои охир эҷоднамудаи муаллифро дар бар гирифта, ҷанбаи тарбиявӣ дорад.

Муфассал »

Оммавӣ

Рубоиёт

Умари Хаӣём яке аз шоирони бузурги адабиёти классикӣ ба шумор меравад. Шоири тавоно ва ҳакими донишманд қамчун устоди рубоӣ маҳсуб мешавад. Хаӣёми Нишопурӣ, ки мутахаллис ба Хаӣём будааст, соли 1048 дар шаҳри Нишопури Эрон ба дунё омадааст. Шоир умри дарози пурбаракат дидааст. Ӯ соли 1131 дар зодгоҳи худ шаҳри Нишопур аз олам даргузашгааст. Мадфани ӯро мардуми Нишопур бо ҳурмату зҳтиром нигоҳубин мекардаанд. Вале хешовандони худи шоир дар Шодях барои Умар оромгоҳе сохтанд, ки ҷоми сарнагунро мемонад. Оромгоҳ бо рубоиҳои дилангези худи шоир ороиш дода шудааст. Тавре маълум аст, аз шоир ба мо асарҳои зиёде боқӣ, мондааст: Дар ин китоб мунтахабе аз силсилаи рубоёти Умари Хайём ба ду забон тоҷикӣ ва русии рубоиёт тарҷумаҳои Г.Б. Плисетский, Н. Стрижков ва В. Державин истифода гардидаанд.

Муфассал »

Куруши Кабир. Шоҳаншоҳи тамаддуновар

Тамаддуни ориёӣ яке аз қадимтарин ва бонуфузтарин тамаддунҳои башарист, ки решаҳои таърихӣ, арзишҳои маънавӣ ва асолати забонии худро нигоҳ дошта, аз сарзамини Ҳинд то канораҳои Юнон доман густурдааст. Сарнавишти ориёиҳо, ки мо тоҷикон низ яке аз меросдорони асили он ҳастем, аз ҷумлаи саҳифаҳои басо рангину шигифтангези таърихи башар буда, аз асотиру ривоятҳои офариниш, «Авасто»-ву Зардушт, Эрону Тӯрон, Суғду Бохтар, асолати давлатдории Пешдодиёну Каёниён, Ҳахоманишиёну Кушониён, Сосониёну Сомониён сарчашма мегирад. Яке аз ситораҳои рахшони тамаддуни ориёӣ, ки ҳанўз 2500 сол қабл аз ин ба қавли файласуфи бузурги немис Гегел ба оламиён усули мутамаддини давлатдориро эҳдо кардааст, Куруши Кабир мебошад.

Муфассал »

Таърихи халқи тоҷик. Аз давраҳои қадимтарин то замони муосир

Китоб дар асоси асарҳои таърихӣ, хуҷҷату санадҳои маҳфӯза, маълумотҳои оморӣ, истифодаи таҷрибаи омӯзгории бисёрсолаи муаллифону ҳамкасбон, маслиҳату пешниҳодҳои мутахассисон ба табъ расида, таърихи халқи тоҷикро аз давраҳои қадимтарин то замони муосир фарогир мебошад. Китоб барои донишҷӯёни мактабҳои олии Тоҷикистон иншо шудааст. Ҳадаф аз навишгани ин китоб баррасии воқеоти таърихӣ ба­ рои донишҷӯёни азиз мебошад. Муаллифон кӯшиш ба харҷ дода, сайъ иамуданд, ки ба донишвҷуёну устодон андаке бошад ҳам аз ранаиди қоимақоми таърихи миллату ватан, қонунияту воқеаҳо ва хусусиятҳои воқеии онҳо воқеъбинона нақл намоянд. Боварии комил дорем, ки китоби мазкур дар давраи соҳибистиқлоли комили Тоҷикистони азиз ба оммаи васеи хонандагон барои аз худ намудани саҳифаҳои рангини таърихи халқи тоҷик кӯмак хоҳад расонд.

Муфассал »

Чӣ хонем?