Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Шоир Бобо Ҳоҷӣ аз қуллаи ҳаштодсолаи умр ба дунё бо чашми басират менигарад, Ба назари борикбини у ҳам ҷахон, ҳам одамон ва ҳам ёру дустон беш аз пеш рангинтару ширин ар ва зеботару азизтар чилва мекунанд.
Ин китобро ба тарзи дастури дарсӣ аз фанни иқтисодиёти канданиҳои фоиданоки кӯҳсори Ҷумхурии Тоҷикистон дар донишкадаҳои олӣ ва миёнаи махсуси соҳавӣ низ истифода намудан мумкин.
Дар ин дастури таълимй хусусиятхои асосии пайдоищ ва инкишофи маданияти бизнес дар мамлакатхои чахон, масъалахои мухими маданияти ташкилу гузаронидани гу(1)тушунидхои фаъолияти сохибкории онхо ва инчунин самтхои асосии инкишофи маданияти бизнес дар Чумхурии Точикистон мавриди тахлилу омузиш каpop гирифтааст. Дастури таълимй барои истифодаи донишчуён, ва ихтисосмандони сохаи фаъолияти сохибкорй ва сохаи муносибатхои иктисодии байналхалкй, инчунин онхое, ки дар раванди фаъолияти бурунмарзии фаъолияти сохибкорй шугл меварзанд, пешниход мегардад.
Бурҳон Фаррух дар ин китоби худ ҳайёт ва меҳнати бунёдкоронаи халқи советиро тараннум менамояд. Мавзӯи асосии ин маҷмӯа зиндагии хушу хурсандона, зебоию нашъунамои Тоҷикистони маҳбуб, муҳҳабати бепоёни шоир ба Партияи Коммунистии Иттифоқи Советӣ ва Ватани бузурги Советӣ мебошад.
Китоб дар асоси асарҳои таърихӣ, хуҷҷату санадҳои маҳфӯза, маълумотҳои оморӣ, истифодаи таҷрибаи омӯзгории бисёрсолаи муаллифону ҳамкасбон, маслиҳату пешниҳодҳои мутахассисон ба табъ расида, таърихи халқи тоҷикро аз давраҳои қадимтарин то замони муосир фарогир мебошад. Китоб барои донишҷӯёни мактабҳои олии Тоҷикистон иншо шудааст. Ҳадаф аз навишгани ин китоб баррасии воқеоти таърихӣ ба рои донишҷӯёни азиз мебошад. Муаллифон кӯшиш ба харҷ дода, сайъ иамуданд, ки ба донишвҷуёну устодон андаке бошад ҳам аз ранаиди қоимақоми таърихи миллату ватан, қонунияту воқеаҳо ва хусусиятҳои воқеии онҳо воқеъбинона нақл намоянд. Боварии комил дорем, ки китоби мазкур дар давраи соҳибистиқлоли комили Тоҷикистони азиз ба оммаи васеи хонандагон барои аз худ намудани саҳифаҳои рангини таърихи халқи тоҷик кӯмак хоҳад расонд.
Кудакони азиз! Мероси фарҳангӣ шомили ҳамаи он чизҳои боарзише мешавад, ки гузаштагони як миллат онҳоро сохта ва ё таҳияи карданд. Ин осор насл ба насле гузашта ба мо расидааст. Пас дар ҳифзо он барои ояндагон кӯшо бошем
«Се ҳикоя»-и нависандаи хуби бачаҳо Абдулҳамид Самад се воқеа аз зиндагии ҳамсолони мо мебошад. Ҳатто унвони ҳикояҳо аҷибанд ва диққати моро ҷалб мекунанд: «Ман ошнои ту, ту ошнои ман», «Гули наврӯзӣ», «Ёдгор, бас!» Аз нақли равону дилчаспи адиб хонанда зиёд панд мегирад ва тарки хислати бад намуда, ба роҳи рост қадам мегузорад.
Маҷмуи мақолаҳо, ки аз ҷониби ҳайати профессорону омӯзгорони академияи ВКД Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳия гардидааст, фарогири фаъолияти ҷамъиятиву сиёсии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошанд.
Маҷмӯа саду як газали ширину дилчаспи шоири шаҳирӣ точик Лоиқ Шералй (1941-2000)-ро дар бар мегирад. Он барои дилбохтагони шеъри Лоиқ хадяи хубе хохад шуд.