Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Дар мақолоти китоб беш аз ҳама ба нақши забон дар рушду тақвияти худшиносии миллӣ ва худогоҳии таърихӣ ва фарҳангӣ таваҷҷуҳи мешавад.
Ҷилди аввали «Таърихи фалсафаи тоҷик» ҷаҳонбинии асотирӣ ва диниву фалсафии тозардушӣ, ташаккулу такомули ҷараёни зардуштия ва ҷунбишҳои иҷтимоиву мактабҳои илмиву фалсафии пасини бостонро фаро мегирад. Табъу нашри таърихи панҷҷилдаи афкори асотирӣ, динӣ, фалсафӣ ва иҷтимоӣ-ахлоқии халқи тоҷик аз қадим то ибтидои асри XX, аввалин кӯшиши таҳлилу баррасии нисбатан мукаммали мероси фарҳангии ниёгони мост. Тадқиқоти мазкур барои файласуфон, муаррихон, диншиносон, фарҳангшиносон ва доираи васеи хонандагон пешниҳод мешавад.
Ҷилди дуюми Куллиёти академии Абулқосим Лоҳутӣ шеърҳои лирикӣ ва публисистии ўро аз соли 1926 то соли 1940 дарбар мегирад.
Ҷангал дар маҷмӯи табиат ва дар ҳаёти инсон моҳияти аввалин дараҷа дорад. Дар миқёси ҷаҳон майдони умумии ҷангалзор 1,2 млрд га, ё 75% тамоми масоҳати заминҳои киштзорро ташкил мекунад.
Дастури методӣ дар чаласаи кафедраи «Назарияи иқтисодӣ ва иктисодиёти рушд» дида баромада шуда маъкул дониста шудааст. Суратмачлиси № 6 аз «25» январи соли 2016 Аз тарафи кумитаи барномахои корӣ ва таълимии факултети менечменти молиявӣ ва инноватсионӣ баъд аз тахлили экспертии Шуроӣ илмӣ-методии Донишгохи технологии Точикистон тасдик карда шудааст.
Романе, ки хонанда дар даст дорад, ба қалами нависандаи ҳаҷвнигори чех Ярослав Гашек (талаффузи чехиаш Ҳашек) тааллуқ дорад. Нависанда дар симои қаҳрамони зоҳиран соддалавҳу аблаҳнамои Швейк моҳияти зиддихалқӣ доштани на фақат империяи фарсудаи Австро-Венгрия, инчунин ҳаргуна сохти давлатдории тоталитарии худкомаро бо таъбирҳои обдори халқӣ фош ва хандахариш кардааст. Сад афсӯс, ки нависандаи бемор январи соли 1923 таҳрири асарро нотамом гузошта, ин ҷаҳонро падруд гуфтааст. Образи Швейк моҳияти байналхалқӣ касб карда, эҷодгарашро шӯҳраи олам гардонд.
Мегӯянд, барои китоб навиштан бояд дарёбӣ: вақти он расидааст, ки ба навиштан оғоз кунӣ, рӯи қоғаз биорӣ дидаву карда, шунидаву фаҳмида ва аз чӣ дар ҳайрат монда. Бале, ин дуруст аст. Бори аввал дар давраи мак- табхонӣ қалам ба даст гирифтам. Хабаре навиштам ва дар бораи модар шеър гуфтам. Ҳарду дар рӯзномаи «Пионери Тоҷикистон» чоп шуданд.
Зебуннисо зани адиб ва донишдӯст, ҳунарманд ва ҳунарпарвар буд. Адабиёти порсӣ ва арабиро бисёр дӯст медошт ва Қуръонро аз бар намуд. Хаттҳои настаълиқ, насх ва шикастаи настаълиқро нек менавишта ва китоби бисёре ба номи ӯ таълиф кардаанд. Вай дар бадеҳа чирадаст буда ва ба сабки ҳиндӣ шеър мегуфт ва тахаллусаш «Махфӣ» буд. Ин байт аз ӯст: Духтари шоҳам, валекин рӯ ба фақр овардаам, Зебу зиннат бас ҳаминам, номи ман Зебуниссост
Аз Ҷалол Икромӣ мероси арзандаи насрӣ мерос мондааст, ки аз роману повестҳо, ҳикояҳо ва дигар асарҳои насрӣ иборатанд. Аз ҷумлаи осори ӯ яке “Духтари Оташ” мебошад, ки дар жанри роман эҷод шудааст. “Духтари Оташ” яке аз романҳои барҷастаи адабиёти шӯравии тоҷик буда, мавзӯъҳои мухталифро фаро гирифтааст. Хулоса, образҳои романи “Духтари оташ” дар баробари он ки ба хонанда таъсири бадеӣ мебахшад, хонандаро водор месозад, ки ба ҷомеа ва одамон муносибати хубу оқилона дошта бошад ва аз ҳар як рӯйдоди ҳаёт таҷрибае касб намояд. Романи мазкур аҳамияти бузурги тарбиявию ахлоқӣ дошта, моро ба расму оинҳои гузаштаи халқи тоҷик ошно месозад.