Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Устод Рӯдакӣ бо хидматҳои бузургаш ба ин мақоми таърихӣ расидааст. Рӯдакӣ дар таърихи фарҳанги халқи тоҷик аввалин суханваре аст, ки таҷрибаҳо ва муваффақиятҳои гузаштаи худро дар соҳаи адабиёти форсӣ ҷамъбаст кардааст. Рӯдакиро яке аз асосгузорони жанрҳои назми форсӣ — достон, рубоӣ, қасида, байт, ғазал ва дигар пазируфтаанд.
Дар ин китоб матнҳои суханронии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалй Раҳмон ва Президенти Ҷумҳурии Туркманистон Гурбонгулй Бердимуҳаммедов, ҳини мулоқот бо аҳли зиёи ду кишвари дӯсту бародар, ки дар рӯзҳои Наврӯзи 2008 баргузор гардиданд, ҷой дода шудаанд. Нашриёт ин китобро ба муносибати Рӯзҳои фарҳанги Чумҳурии Тоҷикисгон дар Ҷумҳурии Турк-манисгон нашр намуда, мутмаин аст, ки хонандаи мӯҳтарам аз мӯҳтавои он баҳраҳо хоҳад бардошт.
Китоби "Донишномаи химия" аз ҷумлаи аввалин таҷрибаҳои ба вуҷуд овардани донишномаҳои тахассусии донишгоҳӣ аст, ки барои мактаббачагони синфҳои болоӣ ва донишҷӯёни коллеҷу муассисаҳои таълимоти олии кишвар ва ҳамаи ҳаводорони илми химия пешбинӣ шудааст. Аз хонандагони гиромӣ интизор дорем, ки китоби мазкурро ба ҳусни иродат мутолиа намуда, назару андешаҳои худро ироа медоранд
Дастур барои омӯзгорони синфҳои ибтидоӣ, донишҷӯёни мактабҳои олии омӯзгорӣ, унвонҷӯён, падару модарон ва кор- мандони соҳаи маориф пешниҳод мегардад.
Дар феҳрасти мазкур оиди навъҳои гуногуни зироатҳои кишоварзӣ, ки дар шароити иклими кишвар ва дар ҳудуди ҷумҳурии Тоҷикистон ба кишт иҷозат дода шудаанд (навъҳои санҷидашуда ва минтақабоб кардашуда), инчунин дар хусуси навъ ва пайванду дурагаҳои зироатҳои кишоварзие, ки барои парвариш дар ҳудуди ҷумҳурии Тоҷикистон, вале бе ҳифз иҷозат дода шудаанд (навъҳои гибридӣ), маълумотҳои муфид гирд оварда шудаанд. Тавсияҳои овардашуда алалхусус, барои сокинону деҳқонони вилояти Хатлон ва кишоварзони ноҳияҳои минтақаи Кулобу дигар манотиқи ҷумҳурии Тоҷикистон кумаки амалиро дар баланд бардоштани ҳосилнокии зироатҳои кишоварзӣ расонида метавонад. Нашри дастури мазкур дар асоси иҷроиши Лоиҳаи паст намудани сатҳи камбизоатӣ дар ҷумёурии Тоҷикистон бо маблағгузории Иттиҳоди Аврупо ва иҷроиши он аз тарафи Ташкилоти Байналмиллалии Ғайриҳукуматии ОКСФАМ – и давлати Бритониёи Кабир дар ҳамкори бо ташкилити маҳаллии «Ҳамкорӣ Баҳри Тараққиёт» амалӣ гаштааст
Ба ифтихори 45-солагии зодрӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, доктори фахрии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд Эмомалӣ Шарифович Раҳмонов
Усмон Шарифзода шоири шинохтаву шӯридадилест ва хонандагони сершуморе дорад. Китобҳояш бо теъдоди зиёд ба табъ расидаву дастраси ҳаводорони каломи бадеъ гардидаанд ва аз ҷониби ихлосмандону мунаққидону адабиётшиносон баҳои сазовор гирифтаанд
Дар ин рисола раванди ташаккул ва такомули истилоҳоти илмӣ дар заминаи қадимтарин осори илмии форсии дарӣ мавриди таҳқиқу баррасӣ қарор гирифтааст. Пажӯҳиши истилоҳоти ин осор барои таҳқиқи вижагиву махсусиятҳои забони илм ва истилоҳоти форсии тоҷикӣ, таъйини усулу шеваҳои истилоҳсозиву истилоҳгузинӣ, доираи имконоту тавонмандиҳои забони форсии тоҷикӣ дар баёни матолиби илмӣ ва ғайраҳо мусоидат хоҳад кард.
Маҷмӯаи мазкур барои рафъи мушкилоти омӯзгорону шогирдон таълиф шуда, дар ташакули инкишофи нутқ ва савдои грамматикии хонандагон нақши муҳим мебозад. Дар он корҳои хаттӣ бо супоришҳои грамматикӣ оварда шудаанд, ки ин яке аз шаклҳои алоқаи грамматикӣ бо инкишофи нутқ маҳсуб меёбад.