Осори мунтахаб. Бадриддин Ҳилолӣ
Бадриддин Ҳилолӣ тақрибан соли 875/1470 дар Астарободи Хуросон ба дунё омадааст. Бадриддин Ҳилолӣ маълумиоти ибтидоиро дар зодгоҳи худ гирифта, дар овони ҷавонӣ тақрибан соли 897/1491 барои давом додани таҳсили илм ба Ҳирот меояд ва дар риштаҳои гуногуни дониш касби камол мекунад. Ҳангоме ки Ҳилолӣ ба Ҳирот омад, Ҷомӣ ва Навоӣ дар қайди ҳаёт буданд ва ба илму адаби кишвар роҳбарӣ мекарданд. Ҳилолӣ суҳбати ин устодонро дарёфтааст. Бадриддин Ҳилолӣ ҳофизаи бисёр қавӣ дошта, сӣ — чиҳил ҳазор байт аз ашъори Рӯдакӣ ва Фирдавсӣ, Низомӣ ва Аттор, Амир Хусрав ва Саъдӣ, Ҳофиз ва Камол ва махсусан шеърҳои Абдураҳмони Ҷомиро зиёд аз ёд медонистааст. Замони Бадриддин Ҳилолӣ замони ҷангҳои кишварсӯзи Шайбониҳо бар зидди Темуриҳо, кушторҳои байни Сафавиҳову Шайбониҳо, даврони авҷи низоъҳои мазҳабӣ буд. Бадриддин Ҳилолӣ низ қурбони ин фитнаҳои даврон шуд. Ӯро моҳи октябри соли 936/1529 аз ҷониби султони ӯзбекҳои шайбонӣ Убайдуллохон, ки Ҳиротро забт карда буд, бо туҳмати он ки шоир аз мазҳаби шиъа аст, ба қатл расонд
Муфассал »
Ҷомӣ-шоири ғазалсаро
Ин рисолаи махсус барои муаллимони адабиёти тоҷик ва донишҷӯёни филолог, ки барои такмили донишашон аз адабиётшиносӣ бар замми программаи дарс ба омӯхтани материали иловаги ҳавас доранд,таълиф гардидааст. Воқеан ҳарчанд хондаву шунидани ғазал гуворо бошад ҳам, тахлили мӯҳтавиён, дарёфти нишонаҳои хоси ҳар ғазал ва барасии қонуниятҳои он душвор аст.
Муфассал »
Бист қадами созанда. (Бо забонҳои тоҷикӣ ва русӣ)
Китоби мазкур ба ифтихори ҷашни 20-солагии Ҳизби Халқии Демократии Тоҷикистон таҳия шуда, дар он маводҳо дар бораи таърихи таъсиси ҳизб , омилҳои илмию назариявии ташаккули он, фаъолияти амалӣ, нақши муассири ин ниҳоди сиёсӣ дар ҷомеаи тоҷик ва дигар матолиби мавриди таваҷҷуҳи алоқамандон ҷой дода шудааст.
Китоби мазкур дар амалияи таърихнигории сиёсии ҳизбӣ дар даврони нави давлатсозии тоҷикон ва марҳилаи ҷадиди истиқлолияти тоҷикистон таҷрибаи нахустин маҳсуб меёбад.
Муфассал »
