Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Китоби рӯи дасти шумо, хонандаи азиз, бо ҳаёт ва кору пайкори мунаққиди барҷастаи тоҷик Соҳиб Табаров ошноии шавқоваре медиҳад.
Устод Садриддин Айнӣ баробари осори асосии хеш, дар бораи миллати азиятдидаи мо ва мардумони дигари Осиёи Миёна чанд асари бадеии хушро махсус барои ҷавонон навиштааст. Аммо дар "Мактаби куҳна" эшон рузгори замони кудакиашонро тасвир намуда, мехоҳанд ҷавонони имруз фахмида бошанд, ки чи рузгори сахтро аз сар гузаронида буданд. Имрӯз дар тоҷикистони азизи мо наҷавонон низ ба кӯшиши худ ва раҳнамоии омӯзгорон имкон доранд,ки ба орзуҳои неки худ ва падару модарон расанд.
Дар китоб мундариҷаи «Инноватикаи китобдорӣ», моҳият, самтҳо ва функсияҳои менеҷменти инноватсионӣ дар китобхонаҳо шарҳу эзох дода шуда батаҳлили масъалаҳои истифодаи самараноки неруи инноватсионии китобхонаҳо таваҷҷӯҳи хоса зоҳир гардидааст. Китоби мазкур ба рохбарони китобхонаҳо, мутахассисони хадамоти методии китобхонаҳо, донишҷӯёну омӯзгорон, магистрантон ва докторантони соҳаи китобдорӣ, инчунин ба онҳое, ки нисбат ба мавзӯи инноватикаи китобдорӣ майлу рағбат доранд, тавсия шудааст.
Дар ин китоб мунтахаби ғазалиёти суханвари тавонои форсигӯи Ҳин- дустон Амир Хусрави Деҳлавӣ омода шудааст, ки матлаби хонандаи имрӯзро қонеъ карда метавонад. Маъниҳои пухта, андешаҳои созанда ва мусиқияти баланди ашъори ғиноии адиби нуктасанҷ моро аз ғазале ба ғазале ба сӯи маърифат ҳидоят менамоянд.
Дар китоби мазкур муаллиф дар бораи Тоҷикистони азиз, таърихи давлатдории аҷдодӣ, дар бораи водиҳои зебоманзари Раштонзамин ва таърихи бунёдгардидани зодгоҳаш яке аз деҳаҳои хурдакаки Раштонзамин - Машконак, ки дар ќисми шарќии мамлакат ҷойгир гаштааст, наќл менамояд. Махсусан, наќлҳои муаллиф дар бораи ќаҳрамонҳои асосии китоб, ки солҳои пешин аз водиҳои Ҳисору Вахё ба водии Рашт кўчида омадаанд ва дар рушди ин диёри нотакрори Тоҷикистон саҳми босазо гузоштаанд, хеле аҷоибанд. Китоб барои оммаи хонандагони азиз, донишмандон ва дўстдорони таъриху айём пешкаш мегардад. Шояд ин чакида аз баъзе камбудиҳо ва норасогиҳо низ холӣ набошад ва дар ин радиф муаллиф фикру андеша ва пешниҳодҳои муфиди хонандаро интизор аст.
Ин асар чанд лаҳзаи зиндагӣ ва кору пайкори марди шариф, директори Пажӯҳишгоҳи гастроэнтерологияи АИТ назди Вазорати тандурустии Ҷумҳурии Тоҷикистон, академики АИТ Ғиёсиддин Қудбуддинович Мироҷовро дар бар мегирад, ки дар пешрафти илми тибби тоҷик хизматҳои шоён намудааст.
Китоби мазкур идомаи силсиламаҷмуаи “Ваҳдат, Давлат, Президент” буда, аз ҷониби Кумитаи иҷроияи Ҳаракати ваҳдати миллӣ ва эҳёи Тоҷикистон таҳия гардидааст. Дар он афкору андешаи намояндагони қишрҳои гуногуни фикрию сиёсию иҷтимоӣ дар бораи нақши муҳим ва арзиши Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ва рисолати таърихии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат Президенти Чумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон изҳори назар шудааст. Илова бар ин, муаллифон паҳлуҳои гуногуни таҳкими Ваҳдати миллӣ, тарғиби сулҳу субот, ҳамзистии мусолиматомези тоҷикистониён, дастовардҳои замони истиқлол, худогоҳӣ ва худшиносӣ, ҳувияту манофеи миллӣ ва масоили бархӯрдҳои ҷаҳонишавиро мавриди баррасӣ ва арзёбӣ қарор додаанд.
<<Хандаи иқбол>> мунтахаби ашъори Бурҳон Фаррух аст, ки ба муносибати 50- солагии рузи таваллуди шоир нашр гардидааст. Дар китоб беҳтарин шеърҳо, сурудҳо ва достонҳои пеш аз ин нашргардидаи шоир гирд оварда шуданд, ки аксари онҳоро муалиф аз нав таҳрир карда такмил додааст, дар натиҷа онҳо хеле беҳтар ва суфта шудаанд. Ба маҷмӯа инчунин шеъру сурудҳои нави дар солҳои охир эҷодкардаи шоир дохил шудаанд.