Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Дар китоби дарсии «Молия» моҳият ва вазифаҳои молия дар асоси таҳлили ақидаҳои олимон баррасй шуда, назарияи онҳо ва нақши молия дар рушди иқтисодиёт ва соҳаи иҷтимоиёт дар шароити таъмини устуворию рушди баланди иқтисодиёт нишон дода шудааст. Ҷои махсус ба рушди сохди муносибатҳои молиявӣ ҷудо карда шудааст, ки дар он системаи молияи давлатӣ (қарзи давлатӣ), молияи корхонахои шакли гуногуни моликият ва хочагидорӣ (молияи фаъолияти соҳибкорӣ, молияи хочагии дехконӣ) ҷудо карда шудаанд.Дар китоб аввалин бор шуда рушди молияи Тоҷикистон дар марҳалаҳои гуногун ва барқароршавии он дида баромада шудааст.Китоби «Молия» барои донишҷуён, аспирантону унвончуёни мактабҳои олии иқтисодӣ ва доираи васеи хо- нандагони ба масъалаҳои молия сарукор дошта, пешниҳод карда мешавад
Шиблии Нуъмонӣ дар ин китоб бо истифода аз шеваҳои навини адабиётшиносӣ ба таълифи таърихи адабиёти форсӣ, бахусус шеъру шоирӣ дар он ва таҳаввули ҳодисаҳову тамоюлҳои алоҳидаи ин адабиёт пардохта, аз тарафи олимони Ғарбу Шарқ ҳамчун яке аз поягузорони адабиётшиносии навин дар тамоми мамолики Шарқ эътироф гардидааст. Дидгоҳу усули илмӣ, тарзи муҳокима ва таҳлилу натиҷагириҳои ӯ ҳанўз ҳам мавриди пайравӣ ва истиноду истинботи аҳли таҳқиқ қарор дорад. «Шеър-ул-Аҷам» ба олимон, донишҷӯён ва оммаи васеи хонан- дагон пешкаш мегардад.
Намунаи назму насри муосири Белорус дар бист соли охир бори аввал ба забони тоҷикӣ интишор меёбад. Дар китоб эҷоди он адибоне ҷой гирифта- анд, ки имрӯз дар қайди ҳаёт ҳастанд ва таълифо- ташон пайваста ба табъ мерасад. Мулоқоти дермондаи хонандагони тоҷикро бо адибони муосири Белорус табрик мегӯему итминон дорем, ки он ба тӯли рӯзгорон хушоянду муассир дар хотирҳо мемонад.
Таҳия ва нашри ин китоб аз тарафи Ширкати "Барқи Тоҷик" чун нишони эҳтирому миннатдорист ба Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ҳамчун ба ташаббускору пешкори ин лоиҳаи бузург ва ба бунёдкорони ин кохи бузурги нуру зиё. Китоб ба оммаи васеи хонандагон пешкаш мегардад.
«Ривояти суғдӣ» — қиссаи таърихии Нависандаи Халқии Тоҷикистон Сотим Улуғзода, ки ба ҷавонмардию корнамоиҳои гузаштагони халқи тоҷик бахшида шудааст. Повести «Ривояти суғдӣ» бори аввал соли 1975 дар маҷаллаи «Садои шарқ» чоп шудааст ва соли 1977 ба шакли китоби алоҳида интишор ёфтааст. Асар ҳаҷман калон набошад ҳам, мазмунан васеъ аст. Вай рафти дуюмин ҳуҷуми калони арабҳоро ба Мовароуннаҳр ва ҷанги зидди онҳоро тасвир менамояд
Ин роман яке аз беҳтарин ганҷи хазинаи адабиёти советист. Вай роҷеъ ба ҷавони зиндадилу ҳайётдӯст, бибии ӯ, инчунин дӯстии ногусастании онҳо бо шахсони наҷиб Иликою Илларион, дар хусуси рафтору ақоид ва накӯкориҳои онон бо забони шевою малеҳ ва пур аз зарофат нақл мекунад.
Маводи маҷмӯа дар бораи сайру сулуки Ҳаракати ваҳдати милли ва эҳёи кишвар, ки яке аз заминаҳои давлатсозии тоҷику тоҷикистониён ва сиёсати пешгирифтаи Сарвари давлат аст, ба силки тасвир омадааст. Он ба сифати дастури худогоҳиву худшиносӣ дар роҳи густариши ҷомеаи шаҳрвандӣ мардумро тарбия карда, бузургдошту муқаддасии сулҳу субот ва ҳамзистии осоиштаи халқҳои кишвари азизамонро таҳким мебахшад.
Донистани воқеоту ҳодисоти он даврони фоҷиабор, оқибати беандешагию ба доми шахсони худхоҳу манфи- атҷў ва бадкин афтодани мардуми содадил, шарри ҷангу кинаи ҳасуд барои ҷавонон аз манфиат холӣ нест. Дар аввали асар эҳсосоти қалбии муаллиф бо дарду алам нис- бат ба баъзе инсонҳои гаразгир баён шудааст.
Китоби мазкур дар асоси осори илмиву таърихӣ ва маҷрӯзаи Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ,Пешвои миллат,Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон,муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мурратаб гардидааст. Анҷом додани ин кор ба се ваҷҳ муносиб дониста шуд: аввалан,сатҳу савияи илмии нигошта ва маърӯзаҳо дар пояи баланд қарор дорад ва аз онҳо боястӣ аҳли илму адаб,омӯзгорону донишҷӯён ва доираи васеи хоннандагон зимни пажӯҳиши илмӣ,таълими шогирдон ва огоҳи бештаре пайдо намудан бо рӯзгору осори шахсиятҳои варзидаи таърихӣ ва фарҳангиамон истифода бурданд.Аз ҷониби дигар ин кор ба он хотир зарур дониста шуд,ки дар айни ҳол теъдоди нашри китобҳои Сарвари кишвар хеле маҳдуд аст ва на ҳамаи ниёзмандон имкони дарёфту мутолиаи онҳоро доранд. Далели севум ин аст ки дар як маҷмӯа гирд омадани маводи ин китоб,ки қаблан ба сурати пароканда дар маҷмӯаву китобҳои гуногун ва нашрияҳои даври чоп шуда буданд, ба хонандагон имкони мусоиди истифода ва баҳрабардориро фароҳам меорад