Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
«Се ҳикоя»-и нависандаи хуби бачаҳо Абдулҳамид Самад се воқеа аз зиндагии ҳамсолони мо мебошад. Ҳатто унвони ҳикояҳо аҷибанд ва диққати моро ҷалб мекунанд: «Ман ошнои ту, ту ошнои ман», «Гули наврӯзӣ», «Ёдгор, бас!» Аз нақли равону дилчаспи адиб хонанда зиёд панд мегирад ва тарки хислати бад намуда, ба роҳи рост қадам мегузорад.
Маҷмуи мақолаҳо, ки аз ҷониби ҳайати профессорону омӯзгорони академияи ВКД Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳия гардидааст, фарогири фаъолияти ҷамъиятиву сиёсии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошанд.
Ин китоб аз фаъолияти сиёсии фарзанди барӯманди халқи тоҷик Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Э.Ш.Раҳмонов ҳикоят мекунад. Симои Президент ҳамчун сиёсатмадори барҷаста, пешво ва мураббии ҷомеа равшан тасвир шудааст.
«Барги сабз» нахусткитоби рӯзноманигори варзида Амирхон Аҳмадхонов буда, ҳама аз зиндагӣ, тақдир ва фаъолияти шахсиятҳои касбу кори гуногун нақл мекунанд. Нигоштаҳои ин китоб аз сарсабзии гулбоғи эҷод ва фардои дурахшони роҳи пешгирифтааш дарак медиҳад. Орзумандем, ки ин китоб писанди хонандаи нуктасанҷ мегардад.
Бузкашӣ бозии спортии савора мебошад, ки дар қишлоқҳои республикаҳои Осиёи Миёна: Тоҷикистон,Ӯзбекистон,Туркманистон,Қирғизистон,ва дар Қазоқистон,инчунин дар як чанд мамлакатҳои хориҷӣ васеъ паҳн гардидааст.
Аз замони нашри аввали «Куллиёт»-и устоди зиндаёд Лоиқи Шералӣ (Хуҷанд, 2001) ҳашт сол сипарӣ шуд. Дар ин миён нашри дуюми он дар Теҳрон (1383) ба алифбои форсӣ анҷом ёфт. Ҳоло наш- ри сеюм низ дар дасти хонандагон ва алоқамандон қарор дорад. Дар нашри феълӣ шеърҳо дар таҳрири ниҳоии муаллиф оварда шуда, ба онҳо миқдори зиёди шеърҳои чопнашудаи шоир аз бойгониаш илова гардиданд.
Китоби мазкур масъалаҳои маҳви бесаводӣ, табдили алифбо яке бо дигаре (арабӣ ба лотинӣ, лотинӣ ба кирилӣ) мактабу маориф, тарбияи кадрҳи дар соҳаи маориф, ҷойи клубу китобхона, чойхона ва қироатхонаҳо дар барҳам задани маҳви бесаводиро дар бар гирифта, ҳамчунин нақши матбуотро дар тӯли солҳои мутамодӣ дар амалӣ намудани чунин вазифаҳо матраҳ менамояд. Китоб ба донишҷӯёни шуъбаҳои факултетҳои журналистии мактабҳои олии Тоҷикистон, муҳаққиқони соҳаи матбуот, нашарот, адабиётшоносон, забоншиносон, публитсистон,муаррихон ва кормандони ВАО пешниҳод шудааст.