Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Бо пешрафти илму фановарӣ дар ҳама бахшҳои зиндагии замони муосир ва густариши муносибатҳои байналмилалӣ талабот ба омӯзиши забонҳои хориҷӣ боз ҳам афзунтар гардидааст. Забон ҳамчун воситаи алоқаи байни инсонҳо дар рушду шукуфоии ҳар як кишвар саҳми босазо дорад. Аз ин рӯ,дар ҳама кишварҳои олам омӯзиши забонҳои хориҷӣ мақоми баландеро касб намудааст.
Идомаи ду ҷилди пештара мебошад, ки солҳои 1988-1989 ба табъ расида буданд. Энсиклопедияи умумии алифбоист. Аз калимаи Равзана шурӯъ шуда, бо калимаи Ҷӯраев хатм меёбад. Дар он оид ба ашхос- адибон, шоирон, насрнависон, мустамликашиносон,ҳунармандон, оҳангсозони гузаштаву муосир маълумот дода шудааст.
Дар китоби дарсӣ маълумоти умда оид ба фанни анатомияи одам ба назардошти тадқиқоти морфологии давраҳои охирин бори аввал ба забони тоҷикӣ баён шудаанд. Китоб аз ду қисм иборат буда,шаш фаслу ҳаждаҳ бобро дар бар мегирад ва ба барномае ки Вазорати нигаҳдории тандурустии ҶТ тасдиқ кардааст,мувофиқ аст.
"Ламаъот"-и Фахриддини Ироқӣ яке аз пурарзиштарин асарҳои таърихи афкори фалсафии аҳли тасаввуф буда, сабки нигориши он насри мусаҷҷаъи бо назм омехта аст. Ин китоб барои муҳақиқони таърихи тасаввуф, донишомӯзони риштаҳои таълими гуманитарӣ ва доираи васеи хонандагон тавсия мешавад.
Китоби дарсии мазкур барои омӯзиши фанни забони тоҷикӣ дар факултетҳои физика ва риёзӣ бар асоси матнҳои тахассусӣ мадди назар гирифта шудааст,ки ба такмили донишандӯзии донишҷӯён созгор мебошад.
Дар ин маҷмӯа муште аз хирвори он дурдонаҳо ҷамъоварӣ ва пешкаши хонандагони гиромӣ мегардад, ба умеде , ки раҳнамои онон дар зиндагӣ бошад.
Ин ҷилд аз қисми нави китоби дуюми романи «Гардиши девбод»-и Нависандаи халқии Тоҷикистон Абдулҳамид Самад, қиссаҳои шавқангези «Асрори Хоҷамуъмин», «Сарлашкар» ва «Майдони савдо» иборат аст. Бешак, мутолиаи ин асарҳо Шумо, хонандаи азизро ба рӯзгори пурҳодиса, сарнавишту талош ва ишқу армони қаҳрамонҳои нав ошно месозад.
"Ваҳдатовар"маҷмӯаест аз боби рӯзгор ва пайкори Сардори давлат Э Раҳмон. Ёди рӯзҳои пурталотум, оғози фаъолияти меҳнатии Президенти Тоҷикистон ба сифати роҳбари кишвари тоҷикон ва нақши арзандаи эшон дар боби сулҳоварӣ ва эъмори ваҳдат дар Тоҷикистон. Итминон аст, ки ин маҷмӯа ҳаводорони хешро дармеёбад.