Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ин роман яке аз беҳтарин ганҷи хазинаи адабиёти советист. Вай роҷеъ ба ҷавони зиндадилу ҳайётдӯст, бибии ӯ, инчунин дӯстии ногусастании онҳо бо шахсони наҷиб Иликою Илларион, дар хусуси рафтору ақоид ва накӯкориҳои онон бо забони шевою малеҳ ва пур аз зарофат нақл мекунад.
Аз бозе , ки ман ба даст қалам гирифтам ба қатори нависандагони советӣ даромадаам, ният доштам, ки хотирот ва ёдоштҳои худро таҳрир намуда, ба хонандагон, хусусан ба бачагон ва ҷавонон,пешкаш намоям. Азбаски ёдоштҳоям ба бештарини роман, повест, очерк ва ҳикояҳои таърихиам ба сифати материалҳои асосӣ хизмат кардаанд,мумкин аст дар инҳо ҷоҳои фоидабарӣ барои ҷавонон бисёр ёфт шаванд.
Инсон падидаи мӯъҷизавии ҳастӣ ва меҳвари низомҳои ақидатӣ, илмӣ ва иҷтимоист, ки мутафаккирон то ҳанӯз аз паи кушодани рози ӯ ҳастанд. Сират ва олами маънавии ӯ басо мураккаб ва рангин аст. Аз ин ҷиҳат парварандагони рӯҳ, маънавият ва камоли ҳақиқии ӯ шахсоне ҳастанд, ки дар қалбҳои гарми ҳазорон ва миллионҳо одамон маъво мегиранд ва худ меъёри возеҳи ормони воло, парвози андеша, рафтор ва амали солеҳ мегарданд.
Мавзӯи 1. Муқаддимаи фанни усулҳои барномасозӣ Саволҳои дарси лексионӣ 1.Моҳият, мақсад ва вазифаи фанни Усулҳои барномасозӣ 2.Мафҳумҳои умумӣ оид ба усулҳои барномасозӣ 3.Алоқаи ин фан бо фанҳои дигари омӯхташаванда дар ин тахассус.
Таълиму омӯзиши назмшиносӣ, махсусан авзоии арӯз ҷузъи барномаи таълимии донишгоҳӣ буда, яке аз фаннҳои асосии донишкадаҳои филологӣ маҳсуб мешавад.
Китоби мазкур барои хонандагоне,ки синфи 9-ро хатм намуданд, пешбини карда шудааст. Маводи дар китоб овардашуда ба барномаи математика, алгебра ва ибтидои анализ мувофиқ аст. Китоби мазкур бо мақсади расонидани ёрии амалӣ ба хонандогон ва донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти миёнаи касбӣ таълиф карда шудааст. Дар китоб маводи назарӣ ва намунаи ҳалли мисолу масъалаҳо оварда шудааст,ки он барои кори мустақилонаи хонандагон ва донишҷӯён пешбинӣ шудааст. Китоби мазкур барои хонандагон, донишҷӯёни муассисаҳои таҳсилоти миёнаи касбӣ ва олии касбӣ пешниҳод шудааст.
Китоби мазкур барои донишҷӯён ва мутахасисони соҳаҳои технологияи нигоҳдорӣ ва коркарди маҳсулоти кишоварзӣ пешбини шудааст. Ин китоб метавонад дар таӣёр кардани мутахасисони соҳибкасб ва рушди илми техноло- гияи нигоҳдорӣ ва коркарди маҳсулоти кишоварзӣ дар ҷумҳурӣ саҳм гузорад
«Ёддоштҳо» беҳтарин намунаи насри муосири тоҷик буда осонфаҳм, равон, дилрас ва ҷаззоб аст. «Ёддоштҳо»-ро як навъ феҳристи тафсирии дигар асарҳои устод Айнӣ номидан шояд иштибоҳ набошад, зеро агар амиқ андешед, пай хоҳед бурд, ки устод воқеаеро ба таври муҷаз дар «Ёддоштҳо» оварда бо як ҷумлаи ҳаволаӣ иброз медоранд, ки «ин матлабро дар фалон асарам пурра овардаам» (мазмунан) ва ё дар бораи қаҳрамони ҳодисае маълумот дода иттилои комилро ба яке аз романҳояш ҳавола мекунанд. «Ёддоштҳо»-е, ки дар дасти Шумост, асосан аз рӯи «Куллиёт»-и (ҷилдҳои 6 ва 7) Айнӣ, ки соли 1962 чоп шудааст, рӯнавис шуда, дар дигар сохту андоза муқовабандиву саҳҳофӣ гардида, ҳангоми тарроҳиву ороиш дар оғози ҳар қисм аз ашъори устод Айнӣ намунаҳое оварда шудаанд, ки бидуни чор мисраи аввали оғози китоб дигар аз таркиби «Ёддоштҳо» берунанд ва мароми ноширанд. Ҳамчунин аз баъзе аксҳои дар «Куллиёт» овардашуда, ки ба мавзӯъ иртиботи кам доштанд ва матнро такмил намедоданд, сарфи назар шуда, ба ивази онҳо аксҳои дигар, ки аз диди ношир ҷолибтару нодиртар ва аз ҷиҳате такмилдиҳандаи матни асосӣ маҳсуб мешаванд, ҷой дода шуданд. Ҳамчунин дар тадвину таҳияи матн қонуни забони тоҷикӣ ва қоидаи имлои нав риоя карда шуд. Иловатан баъзе иштибоҳҳои ноширони пешин ба тавассути муқоисаву муқобала бо дигар нашрҳо, минҷумла нашри форсии ин китоб (муҳаррири масъул Раҳим Ҳошим) ислоҳ карда шуданд. Китоб хосатан барои мактабиёни Ҷумҳурии Тоҷикистон тавсия мешавад.