Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Ташкили мемеҷменти захираҳои башарӣ қисмати масъулиятноку судовари фаъолияти менеҷменти корхонаю муассисаҳо ва мудирияти роҳбарони алоҳида буда, метавонад ҳазорсолҳо ба одамият хизмат расонад.Китоби дарсӣ барои донишчуёни муассисаҳои таълимии таҳсилоти олии касбии риштаи менеҷмент ва иқтисод, омузгорону муҳақиқон ва роҳбарони зинаҳои гуногуни идоравӣ, инчунин, шахсони хоҳиши зиндагии хуб дошта, тавсия мешавад.
"Ламаъот"-и Фахриддини Ироқӣ яке аз пурарзиштарин асарҳои таърихи афкори фалсафии аҳли тасаввуф буда, сабки нигориши он насри мусаҷҷаъи бо назм омехта аст. Ин китоб барои муҳақиқони таърихи тасаввуф, донишомӯзони риштаҳои таълими гуманитарӣ ва доираи васеи хонандагон тавсия мешавад.
Маҷмӯаи мазкур беҳтарин мақолаву мусоҳиба, лавҳаю очеркҳо, шеъру таронаҳои дар маҷаллаи " Бонувони Тоҷикистон" тайи солҳои 2017-2022 ба табърасидаи журналистони ҳирфаӣ, адибону ҳаводорони доимии нашрияро фаро гирифтааст.
«Шоҳнома»-и Ҳаким Абулқосим Фирдавсӣ аз шумори он осори гаронбаҳои фарҳангист, ки чун китоби халқ дар канори ишку ихлос ва оѓӯши завқу андешаи мардумон аз осеби забонаҳои дуду оташи ҳаводиси рӯзгорон ва дандонаҳои арраи бедоди замонҳо то имрӯз маҳфуз мондааст. Шоҳнома»-и безавол асрҳост, ки миёни мадумон шӯҳрат ва маҳбубияти хосе дошта, ҳамвора мавриди таваҷҷӯҳи на танҳо бошандагони Ховарзамин, балки халқҳои тараққихоҳи дигар мамолики ҷаҳон аст. «Шоњнома» дар ҳама кишварҳо дӯстон ва ошиқони зиёде дошта, достонҳои ҷудогонаи он тавассути донишмандон ба забони халқҳои гуногуни ҷаҳон тарҷума ва дастраси хонандагони ҳар диёр гардидааст. Ба хонандаи азиз чопи севуми “Шоҳнома”-и безаволи Ҳаким Фирдавсӣ, ки бо кӯшиши таҳиягарони матни он омода гаштааст, пешкаш мегардад. Муҳаққиқон дар ин нашр аз нусхаҳои дигари “Шоҳнома” истифода кардаанд, ки ин арзиши корашонро бештар мекунад.
Китоб манбаи донишу маърифат аст, аз он баҳрабар шавед ва эҳтиёт намоед. Кушиш намоед, ки соли хониши оянда ҳам ин китоб бо намуди аслиаш дастури додару хохарчахоятон гардад ва ба онхо хам хизмат кунад.
«Се ҳикоя»-и нависандаи хуби бачаҳо Абдулҳамид Самад се воқеа аз зиндагии ҳамсолони мо мебошад. Ҳатто унвони ҳикояҳо аҷибанд ва диққати моро ҷалб мекунанд: «Ман ошнои ту, ту ошнои ман», «Гули наврӯзӣ», «Ёдгор, бас!» Аз нақли равону дилчаспи адиб хонанда зиёд панд мегирад ва тарки хислати бад намуда, ба роҳи рост қадам мегузорад.
"Наводиру-л-вақоеъ" аз беҳин офаридаҳои нависандаҳои тавоно ва мутафаккири бузарги тоҷик Аҳмад Маҳдуми Дониш (1827-1897) ва насри пурғановати фалсафӣ-бадеии халқамон буда, ҳамагонро бо таърихи пуршебу фарози миллатамон ошно ва ба ҷодаи созандагиву бунёдкорӣ ҳидоят мекунад. Матни илмии интиқодии ҳозир,ки дар заминаи се нусхаи нодир ва қиёсашон бо дигар нусхаҳои пештар интишоргардидаи рисола омода гардидааст, ба муносибати 190-умин солгарди зодрӯзи муаллиф интишор ёфта, метавонад барои тамоми донишмандони ватаниву хориҷӣ ва алоқамандони сершумори марди бузурги таърих манфиатовар бошад.