Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Китоб барои истифодаи васеи ниёзмандон,бахусус,донишҷӯёни ихтисосҳои иқтисоди мактабҳои олии касбӣ, аспирантон ва мутахассисони соҳа пешкаш карда мешавад.
Ин китоб матни илмию интиқодии осори яке аз поягузорони назми навини тоҷик Абулқосими Лоҳутиро аз соли 1899 то соли 1925 дар бар мегирад. Таҳиягарон дар натиҷаи омӯхтани ҳамаи сарчашмаҳои мавҷудаи марбут ба устод Лоҳутӣ- дастхатҳои ӯ, сиёҳнавис ва покнависи асарҳо, нусхаҳои мошинкашуда ва китобҳои, ки аз тарафи муаллифро ба хонанда дастрас кунанд, ба тавассути муайян намудани таърихи эҷоди ҳар як асар ва марҳилаҳои он ташаккули шахсияти шоирро нишон диҳанд. Китоб баъзе асарҳоеро ҳам дар бар мегирад, ки то ин дам ба хонандаи тоҷик маълум набуданд. Ин китоб ба мутахассисони адабиёт, ба муаллимону донишҷӯёни факултаи филологияи мактабҳои олӣ, миёна, ба ҳамаи дӯстдорони шеъри Абулқосими Лоҳутӣ пешкаш мешавад.
Дар ин китобча саду як ғазали шоири намоёни асри XVII Мирзо Муҳаммадалии Соиб ҷой дода шудааст.
<<Хандаи иқбол>> мунтахаби ашъори Бурҳон Фаррух аст, ки ба муносибати 50- солагии рузи таваллуди шоир нашр гардидааст. Дар китоб беҳтарин шеърҳо, сурудҳо ва достонҳои пеш аз ин нашргардидаи шоир гирд оварда шуданд, ки аксари онҳоро муалиф аз нав таҳрир карда такмил додааст, дар натиҷа онҳо хеле беҳтар ва суфта шудаанд. Ба маҷмӯа инчунин шеъру сурудҳои нави дар солҳои охир эҷодкардаи шоир дохил шудаанд.
Ин китоб дар шароити истифодаи васеъ аз воситаҳои иттилоотию коммуникатсионӣ барои журналистон ва ҳамаи истифодабарандагони ин васоит тавсияномаи ҳуқуқиву маърифатист. Он барои оммаи васеи мухлисони соҳа пешбинӣ гардидааст.
Китоби "Эмомалӣ Раҳмон ва 25 соли Истиқлолияти давлатӣ" ҷилди 16-уми силсилакитоби таърихӣ аз фаъоляти ҳамарӯзаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буда, дар он натиҷаҳои фаъоляти гуногунпаҳлӯи Пешвои миллат дар соли 2016 инъикос ёфтааст.
Ба ифтихори 45-солагии зодрӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, доктори фахрии Донишгоҳи давлатии Хуҷанд Эмомалӣ Шарифович Раҳмонов
Алишер Навоӣ пас аз вафоти устоди худ А Ҷомӣ , асареро бо унвони Хамсат-ул-мутаҳайирин иншо кардааст, ки муҳимтарин лаҳзаҳои дӯстӣ ва ҳамкории эҷодии онҳоро баён мекунад.
"Гуле аз ҳар Баҳор" шеърҳои дар давраҳои гуногун эҷодкардаи пири хирад Мирзоабдукарим Раҳимзодаро дар бар мегирад. Панду насиҳатҳои Ҳоҷӣ барои мардумони сину соли гуногун судманд.