Дар шароити кунунӣ, ки ҳама гуна иттилоъ мавқеъ ва қимати хосро дорост, мутахассисони соҳаҳои гуногун истифода аз техникаю технологияи электрониро ҷиҳати расидан ба ҳадаф хеле муҳим мешуморанд. Техникаи муосир имкон медиҳад, ки коркарди босифати иттилоъ бо суръати баланд анҷом ёфта, ба ин васила муштариён ба ахбори лозим дар кўтоҳмуддат даст ёбанд. Табиист, ки Китобхона чун маркази муҳими иттилоотрасонӣ аз ин раванд наметавонад дар канор бошад, пас он ҳадафу самтҳои фаъолияташро бо талаботи ҷомеъаи иттилоотӣ созгор менамояд. Гузариш аз шеваҳои анъанавии иттилоотрасонӣ ба усулҳои муосири автоматикунонии фаъолият барои Китобхона ногузир аст. Алалхусус баробари китобҳои чопӣ арзи вуҷуд кардани Китобхонаи электронӣ тағироти куллӣ дар самти хизматрасонӣ ба хонанда ворид намуд. Пешрафти босуръати технологияи муосир-алоқаи мобилӣ, телекоммуникатсия, компютер ва ғайра баробари иқтисоду иҷтимоъ маҳаки рушди иттилоотрасонӣ низ гардиданд.
Инсони кунунӣ дар асри таҳзиб ва тамаддун зиндагӣ мекунад ва аз тамоми васоили рифоҳӣ дар зиндагии худ бархурдор аст, асбоби гуногуни роҳат ва осоиш дар дастраси инсони имрӯзӣ қарор доранд. Аммо бо вуҷуди ин ҳама боз ҳам мушоҳида мекунем, ки зиндагӣ кардан барои як фарди башар дар ҷомеаи кунунии он ҳам бо итминони хотир ва амнияти комил мушкил ба назар мерасад.
Гулчине,ки дар арафаи 70-умин солгарди зодрӯзи мубораки эшон пешниҳоди ҳамдиёрон мегардад, аз меҳрномаҳои манзуми мухлисони соҳибҷашни гиромӣ фароҳам омада, ба гунаи туҳфаи идона нисори мақдамашон дошта мешавад.
"Чор дарвеш " яке аз шохасарҳои халқӣ мебошад,ки дар он воқеаҳои аҷибу ғариб хеле санъаткорона байён карда шудаанд.Ҳодисаҳо дар ин асар чунон устокорона тасвир карда мешаванд, ки хонанда ба афсона ва беасос будани онҳо бовар намекунанд. Забони асар бағоят равон,салису ширин аст.Он ба хонанда ҳаловат мебахшад ва аз таъсираш бебаҳра намемонад.
Ин асари худро ба иди бошарафи 25-солагии Республикаи Советии Социалистии Тоҷикистон мебахшам.
Дастури мазкур барои донишҷӯёни факултаҳо ва омӯзишгоҳои тиббӣ,кормадони тиб ё хоҳишмандоне,ки мехоҳан мустақилона фани анатомияи одамро аз худ намоянд,тартиб дода шудааст.
«Мантиқу-т-тайр»-и Фаридуддин Аттори Нишопурӣ аз нахустин маснавии рамзии ирфонии адабиёти форсии тоҷикӣ аст ва дар он душвориҳои ба ҳадаф расидан дар зиндагии рӯҳонӣ ва маънавӣ бо обу ранги бадеӣ тасвиру шарҳ ёфтааст. Асар бо номи «Забони мурғон» низ дар байни мардуми мо маъруфият дорад. Асрорнома» баъд аз «Мантиқу-т-тайр» аз маснавиҳои серхонандаи Фаридуддини Аттор аст ва аз маснавиҳоест, ки равиши якнавохт надорад, балки чун баъзе аз маснавиҳои дигари адаби форсии тоҷикӣ дар мазмунҳои ирфонӣ доир ба ҳолу ҳавасҳои гуногуни инсонӣ баҳс мекунад.Ҳар ду маснавӣ дар тарбияи ахлоқи ҳамидаи инсонҳо хеле муҳимманд.
"Баҳористон"-и бехазон,ки ба муносибати 600-солагии Мавлоно Абдураҳмони Ҷомӣ(1414-1492) пешкаши шумо,хонандагони азиз,мегардад, аз гаронмоятарин осори тарбиявӣ-ахлоқии адабиёти ҷаҳону форсизабон буда,бештар аз 500 сол мешавад,ки дар тарбияти ахлоқи ҳамидаву атвори писандидаи инсоният ҳиссаи сазовор мегардад.
"Дао дэ сзин" (Китоби роҳ ва фазилат)-и Лао-Сзи ганҷинаи арзишманди андешаву хиради чинӣ ва яке аз бузургтарин китоб дар таърихи башар аст, ки масири фарҳанги ҷаҳонро садсолаҳо пеш муаян кардааст. Ба рози шуҳрат ва мондагории ин асари бостонӣ хонанда аз нашри ҳозир, ки нахустин тарҷумаи "Дао дэ сзин" ба забони тоҷикӣ мебошад, пай хоҳад бурд.
Дар ин китоб 1594 ишораи ба истилоҳ байналмилалӣ (дар 23 мавзӯъ) ва 206 ишораи тоҷикӣ ворид карда шудааст, ки ҳар як ишора як калима, як мафҳум ва ҳатто як фикри томро ифода менамояд. Бо вучуди фарқиятҳои миллӣ ва диалектикӣ забони ишора барои ношунавоён ба ҳар ҳол шаклҳои умумӣ дорад. Агар ду ношунаво аз ду кишвар ( масалан, аз Тоҷикистон ва Русия) ба ҳам вохӯранд, онҳо бе душворӣ ҳамдигарро мефаҳманд ва бо ишораи дастон гуфтугӯ мекунанд.