Фаъолияти библиографӣ дар китобхонаҳо

Китоби дарсӣ.

Муфассал »

Мунтахаби ашъор

Ҷилди дуввуми "Мунтахаби ашъор"-и шоири тавонманду рангинхаёли тоҷик Салими Хатлонӣ дар фароҳамии намунае аз ашъори матбӯъ ва шеърҳои ба тозагӣ иншошуда китобат гардидааст, ки дар маҷмӯъ мавзӯъ ва моҳияти ишқу покиву сафоро тараннум менамоянд.

Муфассал »

Фарёдҳои ростӣ

"Фарёдҳои ростӣ" дарди дил, ихлосу самимият, розҳои нуҳуфта, садоқатмандиву одамияти шоирро ифшо месозад. Умед аст,ки он ба қалби сомеони хушдил маскан мегирад.

Муфассал »

Абармарди дунёи сиёсат

Муфассал »

Таърихи халқи тоҷик,китоби дарси барои синфи 7

Ин китоби дарси аз ибтидои асри VIX- ба сари ҳокимият омадани сулолаи Тоҳириён (821-873), то миёнаи асри XIV-соҳиби тахт шудани хонадони Темуриҳо (1370-1507). Шумо ҳангоми мутолиаи китоби дарсӣ бо меҳнат ва тарзи зиндагии аҷдоди дар ин асрҳо ҳайёт ба сар бурда шинос мешавем.Мефаҳмем чӣ тавр халқи меҳнаткаши тоҷик ба муқобили аҷнабиён мубориза бурда, барои озодӣ шӯришҳо бардоштааст.

Муфассал »

Тоҷикистонро дигар қисмат макун

Дар танқиду чеҳранигории адабӣ ва очерку публитсистика ҳам дасти тамоме дошта, нисбат ба вақоеъи ҳассоси зиндагӣ ва таҳаввулоти ҷаззоби иҷтимоӣ ҳамеша мақому мароми сазовори шаҳрвандию ватандорӣ ва суханварию ҳунармандӣ зоҳир намудааст. Бо иддае аз оҳангсозу сарояндагони мумтози кишвар ҳамкории босамари эҷодӣ дошта, силсилаи таронаҳои бар матни ашъораш офаридашуда дар байни мардум аз иштиҳори тамоме бархурдоранд. Намунаҳои эҷодаш ба як қатор забонҳои мардуми ҷаҳон баргардон ва чоп шудаанд. Худаш низ дар тарҷумаи бадеӣ, махсусан, осори адибони рус, саҳми назаррас гузоштааст. Соли 1987 барои маҷмӯаи шеърҳои «Гузаргоҳи дил» сазовори Ҷоизаи Комсомоли ленинии Тоҷикистон, соли 1998 барои маҷмӯаи ашъори «Тоҷикистонро дигар қисмат макун!» шоистаи Ҷоизаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ гаштааст

Муфассал »

Шавоҳид-ун-нубувват

"Шавоҳид-ун-нубувват" аз ҷумлаи муҳимтарин осори насрии Мавлоно Абдурраҳмони Ҷомӣ маҳсуб мегардад. Дар китоб матолибе фароҳам омада, ки барои шинохтаи ҷаҳонбинии муаллиф ва маърифати андешаи ниёгон хеле судманд мебошанд ва бори нахуст аст, ки дар кишвари мо кисвати табъ ба бар мекашад. Китоб ҷиҳати ташаккули улуми адабӣ фанҳои ҷомеашиносӣ ва рушди маънавият дар ҷомеа сарчашмаи арзишманд буда, барои устодан, донишҷӯён ва доираи васеи хонандагон пешкаш мегардад.

Муфассал »

Юсуф ва Зулайхо. Абдураҳмони Ҷомӣ

Қиссаи пурсӯзу гудоз ва пурнозу ниёзи "Юсуф ва Зулайхо" Маснавии панҷуми китоби "Ҳафт авранг"-и Абдураҳмони Ҷомӣ буда, ба тарзу пайравии "Вис ва Ромин"-и Фахриддини Гургонӣ ва "Хусраву Ширин"-и Низоми Ганҷавӣ эҷод шудааст. Ин асар ба муносибати 600- солагии шоир ба табъ мерасад.

Муфассал »

Саду як ғазал. Зебуннисо

Зебуннисо духтари шоҳи Ҳиндустон Абузафар Муҳиддин Аврангзеб (1658-1707) буда, аз шоираҳои ширинкалом ва хушидои тоҷик аст, ки соли 1639 дар Деҳли таваллуд шудааст. Зебуннисо аз хурдӣ дар назди зани фозилае бо номи Хофиза Марям касби илм намуда, Куръони маҷидро дар муддати ду солу се мох, аз ёд мекунад. Баъдтар у илмҳои мантику ҳикмат ва таърихро фаро гирифта, машқӣ хат мекунад ва дар навиштани хатҳоӣ настаълику насх моҳир мешавад. Зебуннисо бо тахаллусҳои Зебуннисо ва Махфӣ шеър гуфтааст. У ба гайр аз девони ашъор асари насрие дар тафсири Куръони маҷид бо номи «Зеби тафосир» таълиф кардааст. Зебуннисо соли 1702 дар синни 63-солагӣ дар Дехлӣ вафот кардааст. Мо ин газалиёти Зебуннисоро аз руйи нусхаи чопи сангин «Девони Махфӣ», ки соли 1898 дар матбааи «Нувил Кишур»- и Конпур ба табъ расидааст, ба чоп омода намудем.

Муфассал »